🪓 The Honest Woodcutter

A poor woodcutter was chopping wood beside a deep river. Suddenly — splash! — his old axe slipped from his hands into the water. He sat down and cried, for it was the only axe he had. Just then, a shining water fairy rose from the river. She held up a golden axe. 'Is this yours?' 'No, that is not mine,' said the honest man. She showed a silver axe. 'No, not that one either,' he said. Then she brought up his plain old iron axe. 'Yes! That is mine!' he cried with joy. The fairy smiled. 'Because you told the truth, you may keep all three.' Honesty always brings its own reward.

एक ग़रीब लकड़हारा गहरी नदी के किनारे लकड़ी काट रहा था। अचानक — छपाक! — उसकी पुरानी कुल्हाड़ी हाथ से छूटकर पानी में गिर गई। वह बैठकर रोने लगा, क्योंकि वही उसकी इकलौती कुल्हाड़ी थी। तभी नदी से एक चमकती जलपरी निकली। उसने सोने की कुल्हाड़ी उठाई। 'क्या यह तुम्हारी है?' 'नहीं, यह मेरी नहीं,' ईमानदार आदमी बोला। उसने चाँदी की कुल्हाड़ी दिखाई। 'नहीं, वह भी नहीं,' उसने कहा। फिर उसने उसकी पुरानी लोहे की कुल्हाड़ी निकाली। 'हाँ! यह मेरी है!' वह ख़ुशी से चिल्लाया। परी मुस्कुराई। 'सच बोलने के लिए तीनों कुल्हाड़ियाँ तुम्हारी।' ईमानदारी हमेशा अपना इनाम लाती है।

ദരിദ്രനായ ഒരു മരം വെട്ടുകാരൻ ആഴമുള്ള പുഴയോരത്ത് മരം വെട്ടുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് — പ്ലോപ്പ്! — അയാളുടെ പഴയ കോടാലി കയ്യിൽനിന്ന് വെള്ളത്തിൽ വീണു. അയാൾ ഇരുന്നു കരഞ്ഞു, അതായിരുന്നു അയാളുടെ ഏക കോടാലി. അപ്പോൾ പുഴയിൽനിന്ന് തിളങ്ങുന്ന ഒരു ജലദേവത ഉയർന്നു. അവൾ ഒരു സ്വർണക്കോടാലി ഉയർത്തി. 'ഇത് നിന്റേതാണോ?' 'അല്ല, അത് എന്റേതല്ല,' സത്യസന്ധനായ അയാൾ പറഞ്ഞു. അവൾ വെള്ളിക്കോടാലി കാണിച്ചു. 'അല്ല, അതുമല്ല,' അയാൾ പറഞ്ഞു. പിന്നെ അയാളുടെ പഴയ ഇരുമ്പുകോടാലി എടുത്തു. 'അതെ! അതെന്റേതാണ്!' അയാൾ സന്തോഷത്തോടെ വിളിച്ചു. ദേവത പുഞ്ചിരിച്ചു. 'സത്യം പറഞ്ഞതിനാൽ മൂന്നും നിനക്കുള്ളതാണ്.' സത്യസന്ധത എപ്പോഴും പ്രതിഫലം നൽകും.